خانه / دلنوشته / ارسالی از سعید سام دلیری

ارسالی از سعید سام دلیری

“بسم الله الرحمن الرحیم”

تو که رفتی نگاه مُلتَمسِ کودکانی را دیدم که فریاد می زدند:عد یا أبی أبی(بابا برگرد).
خوب می دانم که از خود گذشتی تا دشمن از مرزهایمان نگذرد ولی برایم قابل هضم نیست که برخی شهادتت را تنها یک رشادتِ جان فِشانانه بدانند.آخر،این درسِ بزرگیست در مکتبت تا واقف شویم که تو بینِ دنیا و دنیا خُدا را دیدی.آن صراطِ مستقیم که قرآن از آن حرف می زند زمانی طی شد که شعله در خاکِ جسمت پیچید.
حالا ای بزرگمَرد با من از راز این جاودانگی و نُصرت بگو.رمز شب های تو با خدا چه بود که این گونه با او حَشر و نَشر داشتی؟!
ای مُجاهدِ مُقتدر،بدان که بعد از تو دوران دو قِسم می شود”قبل از سردار…بعد از سردار”.
و تاریخ نامت را برای عبرت و رُعبِ هر مُلحد و مشرک در بطن خود ثبت خواهد کرد تا در گردشِ هر سال برایشان یادآوری شود اینجا سَرداری که برای خدا سَر داد رفت تا نمیرد،رفت تا بماند.

درباره‌ی golestan

golestan

حتما ببینید

اثر ارسالی از محمد رضا بهرامی

✍️ دلنوشته از محمدرضا بهرامی نویسنده گلستانی سلام فرزند صبح، سپیده نفس، روشن نگاه، عالی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.